طلوع دوباره

غزل

گفتی خــدا نوشته  به  تقــدیرم  از  ازل

یک پیاله چای تلخ سیگاری  و یک غزل

طعـــم خیال  یار و سخن از وصال  او

شیرین شدن چو لذت ســرشار از عسل

مغرور فتح  عقل دل وهوش و هم خرد

سردار  شهر و شیفته و مرد  هر محل

آئینه  وار  جلوه ای  راه  حقیــقت و…

روشن نمای  ظاهر هــراصل  از بدل

با هر فرشته  همدم  و همــراز زندگی

با  مکــر و حیله های شیاطین درجدل

***

اما  تویی  که  بر سر من داد  میزنی

تا  بس  کنم  حدیث  و  خیالات مبتذل

نعمت الله ترکانی

30 اپریا 2012

همینکه شیــــخ نیت بهر هر نماز کند

برای روز خــــوش خویشتن نیاز کند

به غیر آنچه به عمرش شنیده در مسجد

رد سخن به عـیان و به هــر مجاز کند

اسیر کبر و غرور است و فتـنه اندازی

سخــــن به کُشتن دلدادگان جواز کند

به خــلوتی چو رسد کار دیگری دارد

ولی به مقتـــدیان صحبت از حجاز کند

***
کجاست آتش دورخ که این گنهکاران

به آن برشته شوند مشت شان باز کند

نشد که ایت قران به فرق شان بزند

که دست خود بسر مادرش دراز کند

دعا کنید عـزیزان که قدر این مــــردم

به نرخ زردک و یا شلغم و پیاز کند

به این عبا و قبا و عمامه و تســـبیح

سرش به دار خــداوند کارســاز کند

نعمت الله ترکانی
12 حمل 1379

غزل

بیا صد سال دیگر بر حــریم من امـــارت کن

و هر چه خواستی با یک نگاه خود اشارت کن

بسوزانم میان اتش خشم ات… چون نمرود

و از خاکسترمن قصر هایت را عمارات کن

منم سرمایه ای مهر و محبت در همه عالم

حراج ام کن به بازار حریفان ات تجارت کن

کجای مذهب و دینت،  ترا  وادار  میسازد

که با یار نخستین روزگار خود شرارت کن

بیا  بگذار آزادم  پر و بال  مــــــرا  مشکن

قفس بشکن مرا فارغ  ازین  کنج  اسارت کن

اگر غیــــر از محبت با تو چیز دیگری دارم

حلال ات باد هر چه داشتم بردار و غارت کن

نگو من فتنه  ام ، چون فتنه  پیغمبر  نمیزاید

تو ناپاکی به اشک چشمهای من طهارت کن

نعمت الله ترکانی

4 مارچ 2012

غزل

دوباره طلوع کن که شب از از پرتو رویت

یادی  بُود  از چشم  تو و   خــرمن  مویت

هم  آسیه  هــم  مــــریم  و هم آمنه  هستی

درگاه  دعایی  همــــگی  هست  بسویت

روشن نشود بی تو، جهانی  که   در  آنیم

آینه   تباری   نظـــــری   هر  که   بسویت

دانم  که  ترا  هست  نهــــایت  نظر  مهـــر

هر چــند نبُود   باور دوستــان  دو رویت

پرورده  ای  شیر  تو بود  عــــالم   و آدم

قــــربان همه  لطف  تو و خاصۀ خویت

پیغـــمبر  اگـــر  زاد   ولد  بـود  تـرا  بود

آراستـــــه  از  حسن  تو و خلق  نیکویت

چهارم مارچ 2012

جهاد فی سبیل الله

جهــــاد فی  سبیل الله  نـــمودی

شکایت از هـمه هر جا نمودی

خـــدا هم شرمش از کار تو آمد

چو سجده سوی امریکا نمودی

شهید راه آزادی

اگــــر دست  خدا  جان کار میکرد

جهــــان را واژگون صد بار میکرد

شهـــید  راه  ازادی  شــــدم  چون

چرا « یانکی» به من ادرار میکرد

برار

یکی میــگه  که ما  از  قنـــدهاریم

دیگـــر میگه که ما اهــــل مزاریم

نمیگوین  اگـــــر هستیم  مسلمان!

برای همـــدیگر مــــثل…. براریم

برادر

بـــــرادر با بــــرادر …جــــنگ داره

یکی تـــوپ و یکــی تفـــــنگ  داره

نمــــیداند  کسی  در  این  مــــــیانه

کی قلب از گوشت کی از سنگ داره

فصل ناب یاسین

یکی میگـــفت از دنیا و از دین

یکی دیگر ز شهر چین ماچین

بگوش یک شهـــید راه مردم

خدا میخواند فصل ناب یاسین

من و تو

یکی من میشود آن دیگرش  او

یکی دیگر بود گم بین این  دو

مـــن و تو از تبار عاشقــانیـم

اشارت کن مرا با چشم و ابرو

بیداد

سحـــر آه کسی بیــداد  میکرد

ز جور یک ستم  فریاد میکرد

لب شیرین و کام گرم خسرو

شکایت تیشۀ  فرهـــاد میکرد

طالب

خدا میــبود اگـــــر همراه طالب

به  بنیاد  شرر میگـــشت غالب

خطیب شر و کشتار است و دارد

به  نام  دین  اسـلامش مــطا لب

نعمت الله ترکانی

12 جنوری 2012

وصیت

نمیخواهم پس از مرگم برایم داستان سازید

به وقت مردن من هر چه میگویم همان سازید

گنهــــــکارم که در دنیا نکــــــردم قدر یاری را

مرا پهــــلوی قبر عاشقی یک پاسبان سازید

ز گوشت و استخوانم خلعت شاهین میخواهم

برای گــــرگ های بیشه ها تیر و کمان سازید

گلی پرورده ام در بالکُن خانه ام امســــــال

بدورش هاله ای پیچیده مصون از خزان سازید

چنان افسرده ام امشب که فردا نیست در فکرم

غم هر لحظه ام را قصه ای جور زمــــان سازید

رسید عمرم به شصت و شاخه ی امید من بشکست

عزیزان! لذت مهر و وفا…. را گفـــتمان سازید

***

سخنگـــوی شما بودم نشد تا درد دل گویم

وصیت میکنم!… گر میشود دیگر زبان سازید

نعمت الله تُرکانی

11.11.11

شب

اینجاست سرد و خالی همه، ایستگاه شب

افسرده تر ز حال دل مـــــن، نـــــگاه شب

خورشید را به بند کشیده است اهریمن

با مکر و حیله، در خم و هر پیچ و راه شب

هـــر فتنه ای که میرسد از دور های دور

گویی که خانه کـــرده، به زیـر کلاه شب

شبتاب کـــــرم خسته، خــــزد زیر بوته ای

در یک وجب سیاهی شده نور ماه شب

خوابم نمیبرد و دلم سخت خسته است

بیزارم از سیاهی… ازین جلوگاه شب

نعمت الله تُرکانی

شب 13 اکتوبر 2011

برای کابل جان

بدست ناکسان گشتی گــــرفتار

ستم کردند  به تو بسیار بسیار

تمام عــاشقان   و عـــارفانت

نشستند با غم صد درد و آزار

……………………………

عجب صبری ترا  در سینه  دیدم

دلت بی  بغض و درد کینه  دیدم

به فــرزندان نا اهـــــــل تو لعنت

که با خون دست شانرا خینه دیدم

محبت

عجب رسمی میان خیل  ما  شد

محبت مثله گـــــردید و گناه شد

بــرادر  با  بــرادر گشته  دشمن

چو شیخ  ما به  دالر  آشنا  شد

قهرمان

نمیگویم  چنین  شد  یا  چنان شد

همانی که تو میگفتی همــان  شد

کند از خیــل  گــــرگان  پاسبانی

به ملک ما هر آنکس قهرمان شد

قتوا

ترا  فتـوای  ابلیس  اینچنین   است

که تا یک فرد در روی زمین است

بکش با  کارد، با  تفنگ و با مین

که فرمان   امیــرالمومنین  است

قحط الرجالی

شده میدان جنگ خالی یی خالی!

ز دست  چــند  مـــــرد  لا ابالی

به مُلک  رُستم  و سُهراب دیگر

تو  گویی  آمـــده  قحــط الرجالی

نعمت الله ترکانی

غزل

تو درین شهر شدی ذکر زبان همگی

ساحر لفظ و کلامی به گمان همگی

همه دانند که در حلقه ای یاران توکیست

حافظ، سعدی و… شوریده ی دوران همگی

هرکسی وصف تو گوید به سراپرده ی عشق

مخلص سحر زبانت ز دل و جان همگی

خسرو مُلک و فقیری در هر خانه شدی

خلق گردیده ازین خوی تو حیران همگی

حاتم طایی ازین بذل تو شرمنده شده

که به دربار تو شد عزت مهمان همگی

***

شکر افشان کنی این بار غزل نامش را

که ترا داده به دل لطف فراوان همگی

نعمت الله ترکانی

8 اگست 2011

خشم خدا

یک دست غیـب آمــــد و آخــر شکار کرد

قلب مــرا به چاقـــوی خود، غار غار کرد

یک انتحاری  بر سر راهــم حضور یافت

با یک  سلام  گــــرم به لب،  انفجـــار کرد

بسیار ساده هر چه دلش خواست کرد ورفت

با دستهــــــای اخته به خون،  افتخار کرد

شیخی به روی منبر مسجد به شآن و فرت

تعریف  ازین  شرارت  او  بیشمــار  کرد

***

باری خدا به خشم زمین را دو شق نمود

با  این  تمام  فتنه  که  لیل و ن هار کرد

نعمت الله ترکانی

31 اگست 2011